Texts & Translation

גאָרנישט

“Gurnisht” Nothing

Zvee Scooler

Translation by Mikhl Yashinsky

INTRODUCTION

Click here to read Jonathan Boyarin’s analysis.

Click here to down­load a PDF of this text.

רבותי און פֿרײַנד: װעגן גאָרנישט רעדן מיר הײַנט. יאָ יאָ יאָ, אונדזער הײַנטיקע טעמע איז פֿון גאָרנישט אַ סכעמע. יאָ, גאָרנישט.

גאָרנישט.

ניטשעװאָ.

נאָטהינג!

מאומה, אַ?

װי, פֿרעגט איר, בין איך צו דעם „גאָרנישט“ געקומען? פּראָסט און פּשוט. הערט, זײַט מוחל, הערט:

איך האָב די װאָך געקלערט און געקלערט און געטראַכט, „װאָס ברענגט מען פֿאַר דער ראַדיאָ פֿאַר הײַנט, פֿרײַטיק אויף דער נאַכט?“ געטראַכט, און געטראַכט, און צו גאָרנישט זיך דערטראַכט!

איך בין געװען אין אַ גרויסער דילעמע. געזוכט אַן אינטערעסאַנטע פּראָבלעם, נאָר...נישטאָ. ניעמאַ! נישטאָ װאָס צו זאָגן. נישטאָ צו אַל די קלאָגן!

איך קװעטש דעם מוח מיטן לעצטן גראַם־כּוח, נאָר דאָס ביסעלע געהירן װיל זיך פֿון אָרט נישט רירן. זיי דערגייען מיר די יאָרן, איר הערט? און איך? איך באַשליס שוין. שוין! אויס!

כ′האָב געװאָלט קיין פֿילאַדעלפֿיע נישט פֿאָרן. נישקשה, טראַכט איך צו זיך, ס′עט קיין גרויסער אומגליק נישט געשען. פֿילאַדעלפֿיע פֿלעג ביז איצטער אָן דיר זיך באַגיין, װי דאָס װעט באַלד טאַקע װידער אַ מאָל געשען, װעסטו דעם פֿרײַטיק אויך נישט גיין! װעסטו צװישן די שורות אָפּרוען זיך!

נאָר פּלוצלינג, איר הערט? פּלוצלינג, אַ געדאַנק! אַ געדאַנק פֿאַלט מיר אײַן און אַזוי גיך: „צוריקגעשמועסט,“ טראַכט איך, „גאָרנישט אַליין איז דאָך אויך אַ טעמע! איז פֿאַר װאָס טאַקע צו גאָרנישט זיך נישט נעמען? עס קען דעם עולם אינטערעסירן… יאָ… ! װען דו זאָלסט פֿון גאָרנישט גראַמירן, װעט דאָס אינטערעסירן!“

און דערפֿאַר, רבותי און פֿרײַנד, װעגן גאָרנישט רעדן מיר הײַנט.

גאָרנישט. גאָרנישט! גאָרנישט איז די גאַנצע װעלט! גאָרנישט, זאָגט מען, איז פֿרײַנדשאַפֿט. גאָרנישט איז געלט. און גאָרנישט מע מעג, און גאָרנישט מע טאָר נישט. די יאָרן, די טעג. איייי, ס′איז גאָרנישט מיט גאָרנישט.

אײַ, ס′איז דאָס לעבן איין גרויסער גאָרנישט — אַ גאָרנישט אָן אַ סוף! אַזוי האָט געזאָגט קהלת, אָט דער פֿון גאָרניט פֿילאָזאָף! מיר געדענקען נאָך אַלע גענוי, װי ס′האָט דער רבי מיט אונדז אין חדר געלערנט אַזוי:

My friends, my fellows: NOTHING is the topic of everything that follows. Yes, yes, today the theme we’re touching is, well, a whole lot of nothing.

Nothing.

Nitchevo.

Gurnisht.

An absolute nullity.

And how, you may ask, did I land on the topic of Nothing? Plain and simple. Listen, if you would, just listen:

This week I thought and I pondered and I ruminated, “What should I broadcast over the radio this Friday night?” I thought, and I thought, and well, I thought of nought.

I found myself in a terrible dilemma. I tried to hit upon some interesting question, but… “Nie ma!” as they say in Polish. Well, go fish. Not a thing to say, may the Devil take me away!

I squeezed my brain, I strained, rhymed with the last of my strength. I asked my last bit of mind, and well… it declined. I was in trouble something awful! You hear me? And so? I decided. There! That’s that!

I did not want to travel to Philadelphia. “But that’s all right,” I thought to myself. “It won’t be a disaster if you don’t. Philadelphia has been getting along without you just fine, and it’ll continue getting along right down the line, even if this Friday you do not arrive! So take some time to relax from your rhymes.”

When, suddenly, are you listening? Suddenly, an idea! An idea comes to me, in a flash! And I ask myself, I ask, “Well why not? NOTHING itself—couldn’t that be the topic? Cover everything about nothing, don’t be so myopic! Yes! Do NOTHING, but in lissome verse — it could interest the listeners!”

And so, my friends, my fellows, NOTHING is the topic of everything that follows.

Nothing. Nothing! The whole world is nothing! They say friendship is nothing, too. Money? Also nothing. What are you allowed to do? Nothing. And what dare you do? Nothing. Years, days. Golly, it’s all nothing with nothing.

Oy, all of life is but one big nothing. Nothing without end! So said Ecclesiastes, the Philosopher of Nothing! We all remember distinctly, how our teacher in cheder would drill us succinctly:

„זאָג זשע, ייִנגעלע,

(מיטן טראַדיציאָנעלן ניגון פֿון תּורה־לערנען):

′הֲבֵל.′“

„גאָרניט!“

„′הֲבָלִים.′“

„גאָרניט!“

„′אָמַר.′“

„האָט געזאָגט.“

„′קֹהֶלֶת.′“

„גאָרניט…?“

„′הֲבֵל.′“

„גאָרניט.“

„′הֲבָלִים.′“

„גאָלע גאָרניט!“

„′הַכֹּל.′“

„אַלץ.“

„′הָבֶל.′“

„גאָרניט.“

אָט װי איר הערט, מיט איין װאָרט, טו מייק אַ לאָנג סטאָרי שאָרט, אונדזער גאַנצער משׂא־מתּן איז פֿון אַלעמאָל אַ נאַטן־שבנאַטן, און געזאָגט האָט דאָס װער? ער, דער קלוגסטער פֿון מענער, דער גרעסטער חכם און דער װײַבער־קענער װאָס האָט, לויטן שטשאָט, װי עס װערט איבערגעגעבן, אין די טעג פֿון זײַן לעבן, געהאַט גאַנצע טויזנט שטיק, אַסאָרטעד װײַבער אַלערליי!

װאָס, רבותי, האָט שלמה המלך געזאָגט װעגן זיי? גאָרנישט. „וְאִשָּׁה בְכָל-אֵלֶּה, וְלֹא מָצָאתִי“ — קיין איינע נישט, אָבער גאָרנישט, אָבער טאַקע גאָרנישט, קיין גוט װאָרט פֿאָר שור נישט.

צי נעם די װעלט־פּאָליטיק: זינט געענדיקט עס האָט זיך דער קריג, נו, אַדרבא, פֿרײַנד, גיט אַ בליק, װי האַלט זי? בײַ װאָס האַלט זי די פּאָליטיק? בײַ גאָרנישט. זי רירט זיך פֿון אָרט אַ האָר ניט!

און װאָס איז מיט דעם חלום פֿון אייביקן שלום? דערװײַל — גאָרניט.

און װאָס איז דער מיט די היטלער־שירײם, דער מופֿטי פֿון ירושלים? דאָס װייסט דאָך יעדער איינער, אַז ער איז אַ גאָרניט אַ מערדער, פּונקט װי זײַן חבֿר מיט דער װאָנצע און מיט דעם טשאָפּ. און װאָס טוט מען אים? גאָרנישט. גאָרנישט! מען גיט אים נישט קיין באַגראָב, אָבער זײַנע סטראַשונקעס שרעקן אונדז גאָרניט אָפּ. פּונקט װי אויף יענעם, דעם בערלינער, ליבע לײַט, װעט אויך אויף דעם קומען זײַן צײַט, און ס′עט גאָרנישט פֿון אים װערן.

צי למשל, שאַ! װײַל מיר זעען און הערן, װאָס פֿאַר אַ װערט האָט אַ דאַלער הײַנט? האַ? גאָרניט! גאָרניט, ליבע פֿרײַנד! אויב דו גייסט אַרײַן צום בוטשער, װאָס קריגסטו פֿאַר אַ דאַלער? אוי אַ בראָך — גאָרנישט מיט אַ לאָך, מיט אַ צולייג פֿון קדחת.

צי, למשל, נעם דעם אַטאָם: דהי עטאָם, װאָס קען ברענגען אויף דער װעלט גרויסע ברכות. נאָר איצטער אַרבעט מען פֿון אים אויס אַטאָמבאָבעס. איז אַדרבא, זאָגט אַליין, װאָס איז דעם אַטאָמס גרויס, האַ? גרויס װי, װי … גאָרניט! און װען װײַטער מע זאָל אַזוי פֿירן, און איבער אונדז זאָלן אַטאָמבאָמבעס נעמען עקספּלאָדירן, װאָס, איך בעט אײַך אויף אַ קול, װאָס ′עט װערן פֿון אונדז, צי פֿון הכּל־בכּל־מכּל־כּל? גאָרניט. אַ האָר ניט פֿון דער גאַנצער מאַכענאַציע װאָס רופֿט זיך ציװיליזאַציע.

ענד דעטס װאָט אײַ סיי!

אַלץ איז גאָרנישט. ס′אַן אויסגעבלאָזן איי.

“Translate, my laddies, from the second verse of Ecclesiastes:

(this and the following lines done in the typical singsong of Torah study):

Haveyl.’”

“Nothing!”

“‘Havulim.’”

“Nothing!”

“‘Umar.’”

“Said.”

“‘Koheyles.’”

“Nothing…?”

“‘Haveyl.’”

“Nothing.”

“‘Havulim.’”

“Absolutely nothing!”

“‘Hakl.’”

“Everything.”

“‘Hovel.’”

“Nothing.”

And so, in a word, to make a long story short, what do all our lives result in? Nuttin’ wit’ nuttin’! And who said so? Ho! It was he, the wisest of men, who knew everything and every… woman—who had, it is said, all the days of his life, so many a wife—ladies in the thousand, assorted wives by the dozen!

And what, my friends, did King Solomon have to say about these wives? Nothing. He said he had found one decent man among a thousand, “but a woman among all those have I not found.” 1Not a one! He had nothing! Horse-snot! Not a nice word for any of ’em, of course not!

Or take world politics, for instance. Since the war ended, take a good look around, friends, where do we stand? On what do we stand? On nothing, you understand? And things ain’t budging.

And what of the dream for a lasting peace? For now—nothing.

And what of that fellow whose mind with Hitler’s goes in unison, the grand Mufti of Jerusalem? You can hear everyone murmur, he’s a nothing, a murderer, he’s just like his buddy, is the Mufti, with the funny mustache and hair-tufting. And what’s gonna come of it? Nothing. Nothing! Not a single admonishment! But his threats don’t astonish us. Just as with that other one, the Berliner, dear friends, he’ll get his in the end, and he’ll be reduced to… nothing.

But hush! While we’re looking at the world today, what value does a dollar have now, would you say? Huh? Nothing! Nothing, my dears! When you go to the butcher, what do you get for a dollar? Well, upon my soul! What amounts to a hole! That is, a whole lotta’ nothing! Ya want veal cuts? Ya’ get peanuts!

Take the atom, for example. Such blessings it could bring to the world, such a balm. And what do they make from it? A bomb. But by all means, go and explain to me what the size of an atom is. What will I tell you? Its size is… nothing. And if they go on ahead, and atom bombs start exploding over our heads, what will become of us, I ask you aloud, and of everything around? There won’t be an atom left of this whole mechanization called civilization. And that’s what I say!

It’ll all be just nothing. An egg with the yolk blown away.

נו טאַקע, נעם די מיידלעך די הײַנטיקע. אויסער דעם „ניו־לוק“ װאָס טראָגן זיי? גאָרניט. און די יונגעלײַט די הײַנטיקע, װאָס פֿאַרמאָגן זיי? גאָרניט. און די פֿרויען, פֿאַר סאַפּער װאָס קאָכן זיי? גאָרניט, מיט אַ קען־אָפּענער. און די מענער, װאָס זאָגן זיי? די מענער זאָגן גאָרנישט. שאַ! שטיל! גאָאָאָרניט.

צי נעם די לײַט אויף דער ראַדיאָ, די װאָס אַנאָנסירן, מיט װאָס פֿאַר אַ מאַשטש דעם קאָפּ זיך צו שמירן, װאָס פֿאַר אַ פּראָשקעס דאָס פֿעטס צו רעדוצירן, װאָס טוען פּאַזיטיװלי גאַראַנטירן, און אַבסאָלוטלי קאַװירן, אַז זייערע מעדיצינען װעלן אײַך פֿון אַלע קרענק אויסקורירן!

װען מיר נעמען זייערע רייד אויף דער אמתן אַנאַליזירן, װאָס מיינט איר װעלן מיר אויספֿירן? אַז זיי האָבן גאָאָאָרנישט געזאָגט, כאָטש זיי רעדן און באַלעבעטשען אַ גאַנצן טאָג.

אָט למשל, הערט זיך אײַן! הערט! זיצן צװיי ייִדן אין אַ פּאַרק, און דאָ גאָרנישט הערט זיך בײַ זיי זייער שטאַרק.

„העלאָ, ברוך, װאָס מאַכסטו עפּעס?“

„װאָס זאָל איך מאַכן, זרח, גאָרניט.“

„און די װײַב דײַנע, װאָס מאַכט זי?“

„װאָס זאָל זי מאַכן? גאָרניט! זי אי′ ביזי מיט די ליידיס אָגזשיליערי.“

„װאָס טוען זיי עפּעס אויף די װײַבער?“

„װאָס קענען װײַבער אויפֿטון? גאָרניט! מע רעדט און מע דברט און, און סע קומט אַרויס גאָאָאָרניט! און שאַ נאָר, ע, זאָג מיר, װאָס מאַכסטו, עעע, זרח?“

„אויסער מיט די זײַטן אין חודש מאַך איך גאָאָאָרנישט.“

„נו, און דײַן פּלוניתטע?“

„איך זע זי גאָרנישט אָן.“

„מיט װאָס איז זי אַזוי פֿאַרנומען?“

„מיט גאָרניט, מיט, מיט, מיט, מיט דזשין, מיט ברידזש, מיט פּאָקער… אַ, ס′איז גאָרנישט דאָ װאָס צו רעדן. ע, זאָג מיר בעסער, ע, װאָס מאַכט דײַן טאָכטער, ע, פּאָלאַ?“

„ע, זי שלעפּט זיך אַרום עפּעס מיט, מיט, מיט אַ בוי, אַ ניגאָדיאַ, אַ גאָרניט!“

„װאָס טוט ער?“

„גאָרניט. נו, און און און און און און דײַן שעמעלע, װאָס מאַכט ער?“

„פֿרעג שוין גאָרנישט.“

„ס′איז חלילה גאָרניט געשען?“

„ניין, טאָג און נאַכט איבער די ביכער. גייט ער באַלד ענדיקן קאַלעדזש.“

„נו, און װאָס ′עט זײַן דער תּכלית, װאָס ′עט ער האָבן פֿון, פֿון, פֿון זײַן נאַלעדזש?“

„גאָרנישט. דערװײַל, האָב איך מורא, גאָאָאָרנישט. שאַ נאָר, דו, ע, ברוך אַליין, דו, ע, טוסט עפּעס?“

„גאָרניט. שוין לאַנג צוריק אַרונטער פֿון די פֿינישינג אַרבעט און איצטער בין איך, ע, ברוך־השם אויף, אויף, אויף רעליף.“

„זאָג מיר נאָר, איז דאָס אַ תּכלית?“

„בעסער פֿון גאָרניט, האַ? כעכע, װי זאָגסטו?“

„ע, װאָס דאַרף מען האָבן אַרויפֿצוגיין אויף רעליף?“

„גאָרניט. אַבסאָלוט גאָרניט. בלויז די נשמה דאַרף זיך האַלטן אין דיר און װײַטער גאָאָאָרניט, דו הערסט? גאָרניט!“

„װעל איך דיר זאָגן דעם אמת: אויב אַזוי בין איך אַ קאַנדידאַט אַרויפֿצוגיין אויף רעליף.“

„דאַרפֿסט זיך גאָרניט שעמען. אויף יענער װעלט נעמט מען סײַ װי גאָרניט מיט. זאָלן זיך שעמען די גאָרנישטן. אָ, די־אָ, די װאָס מאַכן, אין אַזאַ רײַכן לאַנד װי אונדזערס, זאָלן אַ סך גאָרנישט האָבן!“

אָט װי איר זעט, פֿרײַנד, האָבן מיר ראַיות װאָס זײַנען שוין קיין נײַעס, אַז „תֹּלֶה אֶרֶץ, עַל-בְּלִי-מָה“ — אַז די ערד הענגט אויף גאָרנישט, (נאָך אַ מאָל מיטן חדרדיקן געזאַנג): אַז מיר זענען הײַנט גאָרנישט, אַז מיר האָבן הײַנט גאָרנישט, און מײַן גאַנצע פּראָגראַם הײַנט אויף דער נאַכט איז, ע, גאָרנישט מיט די גאָרנישט!

װײַל עס האָט זיך גאָרנישט געקענט העלפֿן אײַער געטרײַסטער, צבֿי־הירש־יוסף בן רב יעקבֿ-מענדל הלוי סקולער, המכונה, דער גראַם־מײַסטער.

But honestly. Take today’s girls. Besides the “New Look,” what do they wear? Nothing. And the boys, what do they own? Well, I swear! Nothing. And the women, at suppertime, what do they prepare? Nothing, with a can-opener. And the men, what have they to declare? Men have nothing to say. Hush! Not a word! Nooooothing.

Or take the folks on the radio, the ones cajoling and cheering, telling you just what face creams to be shmearing, what pills to take to make the fat go disappearing, why, they’re positively guaranteeing, and absolute everyone’s agreeing, that you’ll be cured of any illness you’re fearing by their feats of medical engineering!

And when we try to truly analyze all that we’ve been hearing, what do you think will come out in the clearing? That they’ve said nooooothing, though all day long they’ve been talking and tonguing.

Here, for instance, listen! Just listen! Two Jews are sitting in a park, and if you listen close, you can hear Nothing sounding from them, quite stark.

“Hello Borekh. How are you doing?”

“What should I be doing, Zorekh? Nothing.”

“And your wife, how is she doing?”

“What should she be doing? Nothing! She’s busy with the Ladies’ Auxiliary.”

“And what are they up to, the ladies?”

“What can ladies be up to? Nothing! They twiddle and they twaddle, and what comes of it? Nooooothing! But enough of that. Why don’t you tell me how you’re doing, Zorekh?”

“Aside from doing up my pants every day? I do pretty much nothing.”

Nu, and your wife?”

“What do you think I see of her? Nothing!”

“What’s she so busy with?”

“With nothing, with, with, with, with gin, with bridge, with poker… Ah, nothing worth mentioning! Eh, better you should tell me, how’s your daughter, um, Paula, doing?”

“Eh, she’s shlepping around with some boy, a real negodyay, as they say in Russian, a scoundrel, a nobody, a nothing!”

“And what does he do?”

“Nothing. Nu, and, and, and, and your Sammy, how’s he doing?”

“Nothing doing. Don’t ask.”

“Nothing has happened, has it, God forbid?”

“No, day and night he’s got his nose in a book. Soon he’ll be finishing college.”

Nu, and what’s the goal, what will he get from all his knowledge?”

“Nothing. For now, I’m afraid to say, nooooothing. But quiet. You, eh, you yourself, Borekh, are you up to anything?”

“Nothing. It’s a while now since I gave up my work finishing garments, and now I’m, eh, thank God, on, on, on, on welfare relief.”

“But tell me, where will that lead?”

“It’s better than nothing, huh? Ha, what do you say?”

“I say: what do you need to have to get this relief?”

“Nothing. Absolutely nothing. Long as you have breath in your lungs, and besides that, nooooothing, ya hear? What you need is nothing!”

“I’ll tell you the truth: if that’s so, I’m a candidate for relief.”

“Nothing to be ashamed of. Nothing is all you can bring along with you to the world to come, anyhow. Let the good-for-nothings be ashamed! Those ones, the ones who rake it in, living the rich life in this rich land, what do you think they deserve? Nothing!”

So there you have it, friends, everything that proves this bit of non-news, that

Toyle erets al-bli-mu” — that the world hangs on nothing. (And back to the chanting tune of learning Torah): That we are tonight: nothing, that we have tonight: nothing, and my entire program tonight: well, it was nothing about nothing!

Because alas, I could do nothing about it, I, Tsvi Hirsh Yoysef, the son of Yankev Mendl Halevi Scooler, your most faithful time-waster, aka, the Rhyme-Meister.

MLA STYLE
Zvee Scooler. ““Gurnisht” Nothing.” In geveb, June 2021: Trans. Mikhl Yashinsky. https://ingeveb.org/texts-and-translations/gurnisht.
CHICAGO STYLE
Zvee Scooler. ““Gurnisht” Nothing.” Translated by Mikhl Yashinsky. In geveb (June 2021): Accessed Aug 03, 2021.

ABOUT THE AUTHOR

Zvee Scooler

ABOUT THE TRANSLATOR

Mikhl Yashinsky

Michael Yashinsky is a Fellow at the Yiddish Book Center in Amherst, MA.