Texts & Translation

צוויי לידער

Two Poems

Rokhl Kramf

Translation by Abigail Weaver

INTRODUCTION

Poet Rokhl Kramf (1906, Gali­cia – 1988, Israel) began her lit­er­ary career in War­saw, and set­tled in Pales­tine in 1938. From ear­ly on her poems were acclaimed by crit­ic Avrom Lis; She emerged on the scene with a sin­gu­lar poet­ic voice, sparse and inti­mate, as if the poems were writ­ten to her­self alone — at the same time, her poems are ele­vat­ed, intel­lec­tu­al­ly devel­oped, with an inten­si­ty that is meditative. 1 1 Lis, Avrom, In der mekhitse fun shafer, (Tel Aviv: Y.L. Peretz Far­lag, 1978), 122

Kramf’s poems are short, under­stat­ed in their lan­guage, and mas­ter­ful exam­ples of how a great writer can relay the most com­plex emo­tion­al truths in the fewest pos­si­ble words. The longest poem in Volkns viln vey­nen, the col­lec­tion which con­tains the fol­low­ing two poems, is about three pages; the short­est, six lines. The short poems con­tain all the inten­si­ty of reli­gious proverbs. Her themes are marked­ly fem­i­nist, and in both form and con­tent evoke feel­ings of yearn­ing and incom­plete­ness, desire, and rela­tion­ships to the ances­tral and the transcendent.

Kramf is atten­tive to not only the words them­selves, but also the spaces between them — usings pac­ing and shape, line breaks, and unusu­al punc­tu­a­tion to play­ful and evoca­tive effect.

Click here to down­load a PDF.

געחולמט

איך האָב געחולמט
אַ חלום;
געחולמט,
און דו,
דו ביסט
דער חלום!
געחלומט;
_ __ __ __ __ __
דער חלום
איז מײַן,
דער חלום
איז דײַן
און אפֿשר
גאָר
אַלעמענס װאָר;
איך בין געשטאַנען
אַנטקעגן דיר,
געזען דיר
פּנים אַל פּנים —
דו האָסט גערעדט;
אױך צו מיר
האָסטו גערעדט;
די רײד דײַנע
האָבן כּמעט
די האָר מיר געגלעט.
ביסט געגאַנגען
צו משה רבינו,
צו שלמה,
צו דוד המלך
אַן עצה געהאַלטן
צי זאָלסטו
דעם ים
אָדער
אפֿשר
דווקא
דעם הימל צעשפּאַלטן;
אַלע גאַסן
האָבן זיך צעקײקלט
מיט פֿרײד,
געװיקלט
די מגילה
װאָס איז
צום לײענען
שױן צוגעגרײט.
איך האָב
געקליבן
װי יאַגעדעס
אין װאַלד
אות נאָך אות
װאָס איז
װי די אײביקײט
אַלט.
געפֿלאָכטן
אות
מיט אות,
װאָרט
מיט װאָרט —
אַ קרענצל פֿאַר דיר;
צו פֿאַרשרײַבן
אױף אײביק
דײַן נאָמען
אױף פּאַרמעט פּאַפּיר


Dreaming

I was dreaming
a dream;
dreaming,
and you,
you were
the dream!
Dreaming;
__ _ _ __ __ __
The dream
is for me,
the dream
is for you,
and maybe
for
everyone true;
I was standing
before you,
seeing you
face-to-face —
and you were speaking;
and to me,
you spoke;
I almost felt
on my hair
your words’ gentle stroke.
You were going
to Moses,
to King David,
to Solomon the wise
seeking their counsel;
should you
part
the ocean
or
maybe
the skies;
The streets
were all roiling
with joy,
rolling up
Ester’s scroll
which was ready
already
To be read.
I was
plucking
like berries
from vines
letter after letter
all of them
older
than time.
Braiding together
letter
with letter,
word
with word —
a garland frame
to write down
forever
on parchment paper
your name.


די תּכינה

גאָט פֿון אברהם, פֿון יצחק
און פֿון נאָך און נאָך...
איך װיל דיך דערמאָנען
אַז מײַן מאַמע האָט געהאַט
אַ מאַמע;
יעדן ראש חודש האָט זי
דײַן נאָמען געלױבט,
אין דײַן הײליקן נאָמען
האָט זי
אױף אַן אמת געגלױבט.
הײַנט,
װען איך האָב געלופֿטערט
דאָס ספֿרים-שענקל
איז אין װינקל אַ בענטשערל
געלעגן,
אַ בענטשערל מיט טעװעלעך
גרינע;
איך הױב דאָס אױף
פֿון דאָרט,
און פּלוצים רינט אױף
מײַנע הענט
אַ טרער נאָך אַ טרער

—————-

איך קוק,
טרערן
פֿון בענטשערל
רינען.
בעט איך בײַ גאָט
מיר פֿאַרטײַטשן
דעם סוד,
איך אַלײן
קאָן נישט פֿאַרשטײן.
רינען טרערן
אַזױ פֿיל יאָרן
אין דעם זעלבן בענטשערל
אַרײַן?
בעט איך מײַן באָבעס
געבעט,
זאָל די שעה חלילה
נישט װערן צו שפּעט; —
דו אַלײן
קלײַב די טרערן צענױף,
צעשיט זײ פֿאַנאַנדער
אױף דער גאַנצער װעלט.
טריף אין יעדנס האַרצן
אַ פּאָר טראָפּן אַרײַן;
װעט אפֿשר די װעלט
דאַן—
אַן אַנדערע זײַן;
אפֿשר װעלן מענטשן
אָנהױבן בענטשן
יעדער דעם אַנדערנס
טריט,
דו װעסט װידער װערן
געלױבט
און איך װעל קענען פֿאַרשטײן
זיך אַלײן
און גלױבן אין אַלץ, װאָס
איך גלױב

The Tkhine

God of Avrom, of Yitzkhok,
And so on and so on...
I would like to remind you
That my mother
Had a mother;
Who every new moon
Your name would acclaim
She truly
Believed
In your holy name.
Today,
When I aired out
The closet of prayer books
There was one little book in a corner
Just lying,
A booklet with a cover
So green;
I picked it up
From there
And suddenly, running down
Over my hands -
Tear after tear.

-------------

I look —
The tears
flow
From the book.
I ask God —
Translate for me
The secret,
I can’t understand it
Alone.
Are these the tears
That for so many years
Poured down into
This book??
I pray my grandmother’s
prayer,
That the hour must come
With a moment to spare; —
You alone
Gather the tears,
Scatter them
The whole world over.
Drip a few drops
into every heart;
Then this world might
Become —
a world apart;
And maybe the people
Will all start to bless
each other’s
footsteps,
To You once again will they
cleave,
And I will be able to understand
Myself,
And believe in all that, in which
I believe.

MLA STYLE
Rokhl Kramf. “Two Poems.” In geveb, March 2021: Trans. Abigail Weaver . https://ingeveb.org/texts-and-translations/two-poems-kramf.
CHICAGO STYLE
Rokhl Kramf. “Two Poems.” Translated by Abigail Weaver . In geveb (March 2021): Accessed Apr 20, 2021.

ABOUT THE AUTHOR

Rokhl Kramf

ABOUT THE TRANSLATOR

Abigail Weaver

Playwright, costume designer, banjo player and fellow at the Yiddish Book Center.